Mijnenjagers

Ontwikkeling

De Alkmaarklasse ontstaat uit een unieke samenwerking tussen Nederland, België en Frankrijk in de jaren zeventig. De drie landen willen een nieuwe generatie mijnenbestrijdingsvaartuigen ontwikkelen die beter bestand is tegen moderne zeemijnen en inzetbaar is in zowel kustwateren als open zee. Het resultaat is het Tripartite‑ontwerp, een mijnenjager met een glasvezel‑versterkte polyester romp die magnetische en akoestische signaturen drastisch vermindert.

Nederland bouwt 15 schepen, die vanaf 1983 in dienst komen. De Alkmaarklasse vormt decennialang de ruggengraat van de Nederlandse mijnenbestrijding en wordt internationaal gezien als een van de meest succesvolle mijnenjagerontwerpen van zijn tijd.

Sensor- en detectiesystemen

De Alkmaarklasse is uitgerust met een combinatie van sensoren die gericht zijn op het vinden, classificeren en neutraliseren van zeemijnen. Oorspronkelijk werden de mijnenjagers uitgerust met de PAP (Poisson Autopopulsé), een op afstand bestuurbaar vaartuig dat explosieven kan plaatsen bij gedetecteerde mijnen. Tien van de oorspronkelijk vijftien mijnenjagers werden in de periode van 2004 tot 2011 gemoderniseerd en ontvingen o.a. een de Double Eagle MkIII Self Propelled Variable Depth Sonar (SVPDS) voor het opsporen van mijnen en de Seafox om mijnen onschadelijk te maken.

Van Noordzee tot internationale operaties

De Alkmaarklasse wordt intensief ingezet in zowel nationale als internationale missies. De schepen worden ingezet op de Noordzee voor het ruimen van historische mijnen en het veiligstellen van scheepvaartroutes, voor deelname aan Standing NATO Mine Countermeasures Groups (SNMCMG1 en SNMCMG2) en tijdens conflicten waar zeemijnen een directe dreiging vormen voor humanitaire en militaire scheepvaart.

Verkoop aan het buitenland

Vanaf de jaren 2000 worden meerdere mijnenjagers uit dienst gesteld en verkocht of gedoneerd aan het buitenland. In 2000 werden de Hr.Ms. Alkmaar, Hr.Ms. Delfzijl, Hr.Ms. Dordrecht en Hr.Ms. Harlingen buiten dienst gesteld en in 2005 verkocht aan Letland. In 2002 volgde de uit dienst stelling van de Hr.Ms. Scheveningen, die eveneens in 2005 aan Letland werd verkocht.

In 2011 volgde de uit dienststelling van de Hr.Ms. Haarlem en Hr.Ms. Middelburg, die beiden in 2021 aan Pakistan verkocht werden. In 2011 werden ook de Hr.Ms. Maasluis en Hr.Ms. Hellevoetssluis uit dienst gesteld en in 2019 verkocht aan Bulgarije.

De Zr.Ms. Urk werd in 2022 buiten dienst gesteld, waarna de Zr.Ms. Makkum en Zr.Ms. Vlaardingen in 2024 uit dienst werden gesteld. De drie mijnenjagers zijn in 2024 gedoneerd aan Oekraïne.

De laatste drie mijnenjagers, de Zr.Ms. Schiedam, Zr.Ms. Zierikzee en Zr.Ms. Willemstad worden in de periode van 2027 tot 2028 gedoneerd aan Bulgarije. Hiermee zijn alle Alkmaarklasse mijnenjagers verkocht aan buitenlandse marines. De klasse wordt vervangen door de mijnenjagers van de Vlissingenklasse.